X
تبلیغات
رایتل
باران بهانه بود تا تو زیر چتر من تا انتهای کوچه بیایی!...
علی (ع )از دیدگاه شریعتی...

این حرف را میزند: اجازه بدهید فکر کنم. این علی هشت ساله است.هنوز اسلام نیست، هنوز تاریخ نیست، هنوز تربیت نیست، هنوز آن جنگها و پختگیها نیست، یک بچه ی عرب هشت ساله یا ده ساله از نظر تاریخ. فقط این را میگوید: فکر کنم و با پدرم مشورت بکنم بعد نتیجه اش را می گویم بشما. شب را تا صبح نمی خوابد و در این باره می اندیشد صبح می آید و می گوید که من دیشب تا صبح با خودم فکر کردم ، دیدم خدا وقتی میخواست مرا خلق کند با پدرم مشورت نکرده بود، حالا که من می خواهم او را بپرستمش برای چه دیگر با پدرم مشورت کنم؟ بگو هر چه هست بگو، اسلام را بر من عرضه کن !این است که علی قهرمان متعالی سخن گفتن و زیبا سخن گفتن است، نمونه اعلاء ومتعالی ، شهامت و گستاخی در جنگ، پاکی روح در حد اساطیر و تخیل انسان در طول تاریخ ، نمومه اعلاء محبت، رقت و لطافت روح و نمونه عالی عدل خشک دقیقی است که حتی برای مرد خوبی مانند عقیل برادرش قابل تحمل نیست. وعلی به این معنا امام است، امام از آن گونه که باید باشد امام نیست،اما این امامیست از آن گونه که باید باشد و دیگر نیست، ولی علی تنها نیست، یک خانواده امام است!!! یک خانواده. یعنی خانواده ی

اساطیری است خانواده ای که:

پدر علی است ،

            مادر زهرا

                     پسر آن خانواده حسین است

                                                                               

 

   علی، حقیقتی بر گونه اساطیر، نوشته دکتر علی شریعتی 

منبع:http://www.shareati.blogfa.com